Welkom bij Munay- the will to love

Munay is een woord uit de Inca kosmologie en het betekent ‘liefde’.

Munay is ook een begrip en kan vertaald worden als 'De wil om lief te hebben'. 

Munay gaat over zowel de kracht van de wil, als de zachtheid van liefde.

 

Het munay gedicht wekt de herinnering aan wie jij bent.

 

dit geschenk is voor jou

het geschenk van het leven is van jou

leef het als een droom

een droom waarin je kan kiezen

tussen liefde of angst en pijn

toch is er alleen liefde

 

dat is het echte geschenk

jullie mensen zijn één

verbonden met alles

iedereen is een essentieel onderdeel van het geheel

je bent de dromer en het gedroomde

toch is er alleen liefde

 

 

Het munay gedicht zegt dat er is alleen maar liefde is. Wij zijn dus liefde. Liefde is onze geboortegrond en ons erfrecht.

Maar wij denken vaak dat dit niet zo is.

Het denken haalt ons uit de liefde, want denken en de ervaring van liefde gaan niet samen. Omdat we buiten de ervaring zijn, en wel naar liefde verlangen, denken we dat we daar naar op zoek moeten. 

Denken is een proces van de hersenen. Ervaren doen we in ons hart, ons huis van liefde.

Het denken op zich is onwillekeurig en zonder focus. Het is nieuwsgierig naar alles. Het kijkt eens hier en het kijkt eens daar. Het niet-gefocuste en nieuwsgierige denken verwart ons en daardoor worden we onzeker en zelfs angstig. Onze onwillekeurige gedachten zoeken, zonder licht, de weg door een (donker) doolhof. 

Wanneer we onze zoektocht naar liefde aan het onwillekeurige en verwarde denken overlaten zullen we die dus nooit vinden.

Toch is het denken niet alleen maar verkeerd. Het kan alleen in de war zijn als wij er geen verantwoordelijkheid voor nemen, het zijn gang laten gaan en het niet leiden. Wanneer wij wel onze verantwoordelijkheid nemen en het denken onder het bestuur van ons hart willen plaatsen, dan kan het denken juist heel behulpzaam zijn. 

Onder het bestuur van onze hart kunnen onze heldere gedachten het licht in de duisternis zijn dat ons weer terug brengen naar de liefde. De liefde die wij zijn.

 

Dit is waar munay over gaat: de wil om lief te hebben. Munay is  keer op keer het licht in de duisternis willen aandoen. Het is het volhardende geduld om de verwarring van het denken te ontwarren en liefde en licht te zien midden in de duisternis. Munay is geloven in de kracht van jezelf, wat er ook gebeurt.

Munay is een zaadje in je hart. Iedereen heeft dat zaadje. En zoals met alle zaadjes gaat zal munay ontkiemen wanneer het de juiste voeding krijgt. De kracht van dat kleine zaadje kan de wereld veranderen. In ieder geval de wereld zoals jij die beleeft.

Munay, de wil om lief te hebben, is een proces dat, eenmaal begonnen, niet meer te stoppen is. 

Iemand die met munay leeft zal er in slagen om terug te komen bij de liefde die verloren leek, nadat het denken je in de war had gebracht. 

In deze wereld is het niet altijd makkelijk om aan munay vast te houden. We moeten onze wil trainen om dat te doen en leren weer bewust en actief gebruiken maken van ons hart , de liefdesspier die verwaarloosd werd.

Munay gaat over naastenliefde, en daarvoor is het nodig om eerst jezelf te omarmen zoals je bent; een mens met licht en schaduw, met positieve en negatieve eigenschappen.

Maar munay betekend ook dat je grenzen stelt. Het is niet liefdevol om een situatie uit de hand te laten lopen of een voetveeg te zijn. Het kan wel liefdevol zijn om weg te lopen van een situatie die ongezond of zelfs schadelijk is en je kunt het werk doen om met de pijn hiervan om te gaan.

In het vierkante van het munay symbool zie je licht en duisternis. De vraag is wat jij wilt voeden; het licht van de liefde en het heldere verstand, of de duisternis van verwarde gedachten.