Hucha is niet-liefde.

Het woord komt uit de Inca kosmologie en het betekend 'zware energie'.

Munay, liefde, is lichte (niet zware en heldere) levende energie.

 

Hucha is te vergelijken met bagger, het materiaal dat in voedselrijk water ontstaat uit resten van planten, waterorganismen en klei. In een stroom of rivier kan bagger de vrije doorloop van het water verhinderen. Maar wanneer het voedingsrijke materiaal wordt opgeschept is het de vruchtbare mest waarmee een akker kan worden verrijkt.

Menselijke hucha belemmert onze levensstroom, maar wanneer we het terugbrengen naar liefde is het de vruchtbare grond waarin ons Munay zaadje kan groeien.

Hucha is iedere weerstand die ons verhinderd liefde te ervaren.

Het is het gebrek aan vertrouwen, eenzaamheid, oordelen over zich zelf en de wereld.

Hucha is als een donkere laagje

stof over het hart, waardoor men zich eenzaam en uit verbinding voelt.

Hucha is de zware ballast van trauma's en kwetsuren. 

De overtuiging dat jij er niet toe doet, jij je voor jezelf moet schamen en je hoort te gedragen zoals de het hoort is hucha.

Hucha verstoort je balans en blokkeert je weg naar vervulling. Want iemand die geen hucha heeft voelt zich vrij om te doen wat ze wil en zal de stem van haar hart volgen.

Hucha is relatief, want wat voor jou te veel is, kan ik misschien wel hebben. Jij kunt misschien beter met verdriet om gaan dan ik. Ik ben misschien niet zo snel gekwetst door een rare opmerking als jij. En zij is misschien minder snel boos dan hij

Verder is hucha is zowel collectief als individueel, zowel onpersoonlijk als persoonlijk.

We hoeven ons niet te schamen voor onze hucha, want iedereen heeft er mee te maken: hucha maakt ons mens.

Hucha drijft ons uit elkaar. Tegelijkertijd zijn wij met er door met elkaar verbonden, omdat wij een geheel vormen met het collectief waaruit het opborrelt.

 

De reikwijdte van ons menselijke collectief is niet te bevatten. Het is een veld van ongekende mogelijkheden en een verzameling van alle menselijke eigenschappen en ervaringen door de eeuwen heen.

Een individu is een exponent van het collectief. Ieder individu bezit eigenschappen uit het collectief, en wel in een heel persoonlijke samenstelling. Bij iedereen staat de 'knop' voor een eigenschap anders afgesteld.

Martin Luther King en Adolf Hitler deelden dezelfde algemene menselijk eigenschappen, zowel de liefde als hucha, en het is duidelijk dat deze mannen niet al hun knoppen op de zelfde stand hadden staan.

Wij zijn nooit los van het collectief, ook al denken wij van wel. We kunnen beweren dat we zelfstandige individuen zijn en vinden dat wij er ook naar handelen, maar dit is slecht een illusie in ons grote menselijke verhaal. Daarnaast kunnen wij met onze persoonlijke creativiteit wel degelijk invloed hebben op het collectief. Deze twee posities lijken onverenigbaar, maar ze zijn allebei een deel van de waarheid. De echte waarheid zullen wij mensen nooit werkelijk kennen.

Ik geloof dat onze geest of persoonlijkheid na het afsterven van het lichaam weer helemaal wordt opgenomen in de collectiviteit. Onze verdiensten, onze ervaring en omgang met liefde en hucha zullen een minimale verandering geven in het collectief.

Toch is er alleen maar liefde.

 

Wil je meer leren over Munay en hucha dan kun je meedoen met een kosteloze webinar